Son yirmi yılda hükümetler ve diğerleri, insanlara kod yazmayı öğretmek için milyarlarca dolar harcadı. Değişen dünyada güvende olacak birkaç meslekten biri olduğu düşünülüyordu; ancak görünen o ki kod yazmak ve kod üzerinde işlem yapmak, yapay zeka modellerinin en uygun olduğu faaliyetlerden biri. Teknoloji şirketleri son birkaç yılda 1 milyondan fazla çalışanı işten çıkardı ve Microsoft sadece geçen hafta 60.000 kişiye gönüllü ayrılık teklif etti. Yazılım sektöründeki insanlar için bu, dehşet verici ve tamamen kafa karıştırıcı bir dönem.
Yaklaşık bir ay önce, Proton’un rekabetçi ve güvenli kalabilmek için izlemesi gereken yapay zeka benimseme yolunu ve bir kuruluş olarak şu ana kadar gözden kaçırdığımız, bu kaçınılmaz geçişi başarılı kılmak için düzeltmemiz gereken şeyleri ayrıntılandırdığım bir iç not yazdım. Yeterince hızlı dönüşemeyen kuruluşların eninde sonunda ekiplerini ve onlara güvenenleri hayal kırıklığına uğratacağına dair pek az kuşku var.
Not ayrıca başka bir amaca hizmet ediyordu: meslektaşlarımı bu değişimde pasif aktörler olmadığımıza, şirketin bunu hayata geçirmek için onların yeteneklerine ve uzmanlığına ihtiyaç duyduğuna ve bu geçişin hazırlanmayı ve içinde yer almayı seçenlere fırsatlar sunduğuna ikna etmek.
Bu not, derinlemesine bir mühendislik belgesi değil. Güvenlik, güvenilirlik veya altyapıya ilişkin ayrıntılara inmiyor. Daha ziyade, bir bütün olarak sektörümüz için gidişatın yönünü gösteriyor.
Notun tamamını aşağıda bulabilirsiniz.
Yapay zeka manifestosunun PDF’sini indirin(yeni pencere)
Proton’da yapay zeka: mühendislik manifestosu
Yazılım mühendisliğinin bu yıl, hatta daha öncesinde, geri dönülemez biçimde değiştiği Proton’da hiç kimse için, hele de mühendislik tarafında, sürpriz olmasa gerek. LLM’ler ve ilgili araçları, kod yazma yeteneğini öyle bir noktaya taşıdı ki kıdemli bir Proton mühendisi birkaç gün önce bana şöyle dedi: “Artık {business unit name} biriminde kimse kod yazmıyor.” 20. yüzyılda telefon numaralarını ezberlemek ya da 19. yüzyılda ata binmek gibi, elle harika kod yazmak da zamanı geçmiş temel bir beceri.
Bu genel olarak harika bir şey. Kod yazmanın büyük kısmı, en azından üretimde ve ölçekte, zaman alan bir angaryaydı ve öyle olmaya devam ediyor. Dokümantasyon ve testler, çok az kişinin yapmaktan hoşlandığı, tarihsel olarak da zayıf iletişim, verimsizlik ve güvenilirlik sorunları pahasına sıklıkla ihmal edilen gerekli işlerdir. Tekrarlayan şablon kod, yazılım mühendisliğindeki angaryanın zirvesidir ve bir daha asla bir insanın endişelenmesi gereken bir şey olmayabilir. Modeller artık mimariler ve sistem tasarımları önerebiliyor ve bunlar çoğu zaman kusurlu olsa da tartışmaya, karar almaya ve eğitime anlamlı katkı sağlıyor.
Proton’un dışında yapay zeka devrimi dünyayı kasıp kavuruyor. Bunun çoğu boş laf ve yüzeysel; gerçekten yenilikçi olmaktan çok yenilikçi görünmeye yönelik kozmetik kampanyalar. Ancak büyük bir kısmı çok gerçek ve bu şirketlerin (rakiplerimiz dahil) şu anda yaptığı yatırımlar, gelecekte faaliyet göstereceğimiz iş ortamını belirleyecek. Bu, trendlerin peşinden koşmakla ilgili değil. Burada geride kalıyoruz ve bu, misyonun başarısına yönelik varoluşsal bir tehdit.
Öyleyse neden Proton’da devrim gelmiş gibi hissettirmiyor? Herkes zaten sürekli LLM kullanıyorsa verimlilik neden çarpıcı biçimde artmadı? Bunun üç şeye bağlı olduğuna inanıyorum; yolda olmak bir yana, bugün zaten burada olan yeni dönemde başarılı olacaksak bunların hepsini düzeltmemiz gerekecek.
Birincisi, mühendislik kültüründe ve mühendis zihniyetinde bir değişim. İşiniz temelden değişti. Artık işiniz kod yazmak değil ve LLM’ler daha iyi kodu daha hızlı yazmanıza yardımcı olmak için burada değil. İşiniz, LLM’in daha iyi kodu daha hızlı yazmasına yardımcı olmak. Artık her mühendis bir ekip lideri, bir yönetici; doğrudan size bağlı olanlar ise kullandığınız modeller ve ajanlardır. Onları doğrudan yönlendirmek ve yanıldıklarında düzeltmek elbette bunun bir parçası. Ancak her zaman birlikte eşli programlama yapan iki kişilik bir ekip pek de bir ekip sayılmazdı; ekip lideri toplantıdayken kimsenin çalışmadığı bir ekip de öyle. Yapay zekanın giderek daha az insan gözetimiyle otonom ve sürekli çalışabilmesi gerekiyor. Sizin işiniz, LLM’in tek başına çözemeyeceği sorunları belirlemek ve yalnızca bu sefer çözmelerine değil, bir dahaki sefere daha iyi çözebilmelerine de yardımcı olmaktır; üstelik yalnızca sizin için değil, herkes için: depo düzeyinde bağlam dosyaları, paylaşılan beceriler ve istemler ve tekrarlanan başarısızlıkların bir incelemeyi ve düzeltmeyi tetiklemesini sağlama alışkanlığı. İşiniz, LLM’in otonom olarak yapabileceklerinin sınırlarını zorlamak, yapamadığı şeylerde devreye girmek ve mevcut durumu nasıl iyileştirebileceğinizi her zaman düşünmektir.
Bu, uzmanlığın ölümü değil. LLM hızlıdır. Siz yavaşsınız; ancak yanınızda bir ömürlük deneyim, muhakeme ve anlayış taşıyorsunuz. Ayrıca (umarız) halüsinasyon görme ve kötü ya da kötü niyetli girdiler tarafından yanıltılma olasılığınız çok daha düşüktür; kendinize, ekip arkadaşlarınıza ve Proton’a karşı bir modelin asla olamayacağı şekilde hesap verebilirsiniz. Birlikte, ikinizin tek başına yapabileceğinden çok daha fazlasını, çok daha hızlı yapabilirsiniz.
Bu aynı zamanda iyi mühendislik uygulamalarının ölümü de değildir. Bakım kolaylığı ve hız, iyi mimariye sahip kod tabanlarında daha iyidir. Dokümantasyon ve testler hayati önemini korur. Bununla birlikte, maliyetler ve yetenekler değiştikçe en iyi uygulamaların da değişmesine açık olmamız gerekir. Testler bunun iyi bir örneğidir. Eski en iyi uygulama, test yazmanın ve sürdürmenin pahalı olduğu bir dünyada çok fazla testin (özellikle uçtan uca testlerin) kötü bir ödünleşim olduğunu söyler. Test yazmak ve sürdürmek ucuz hale gelirse, bu çizgiyi çektiğimiz yer de muhtemelen değişecektir.
Yapay zeka devriminden tam olarak yararlanamamamızın ikinci nedeni, neredeyse tamamen 1. aşamada takılıp kalmış olmamız: LLM’leri mevcut iş akışlarının bir parçası olarak görevleri hızlandırmak için kullanmak. Ancak kod yazmak yazılım geliştirme yaşam döngüsünün tek parçası değildir ve bir darboğazı ortadan kaldırdığınızda ne olur? Yerini bir başkası alır. Belki CI sürecinin hızı ve kapasitesidir. Belki tasarım, onaylar, şartnameler ve kod incelemeleridir (evet, insanların yaptığı kod incelemelerinin çoğunun sona ereceği bir noktaya gelmemiz gerekiyor ve geleceğiz). Belki iş akışı pek değişmez ama LLM’ler, daha önce maliyeti nedeniyle mümkün olmayan otomasyona nihayet yatırım yapmamızı sağlar. Tüm süreçlerimize bütüncül bir şekilde bakmaz ve darboğazları acımasızca ortadan kaldırmazsak, tam potansiyelimize ulaşamayız. Bu darboğazları ortadan kaldırmak çoğu zaman yalnızca mevcut iş akışlarımızın bazı bölümlerini optimize etmeyi değil, onları baştan ele almayı ve yeniden düşünmeyi de gerektirecektir. Bu, 2. aşamadır ve artık oraya ulaşmamız gerekiyor.
Üçüncü neden bir kolektif eylem sorunudur. LLM’leri kod yazmak için etkili biçimde kullanmak, tek bir mühendisin kendisi için yapabileceği bir şeydir. Tüm bir ekip, iş birimi veya şirket için CI sürecini yeniden inşa etmek ya da optimize etmek çok daha ağır bir iştir ve fırsat maliyetleri ile ödünleşimleri beraberinde getirir. İmkansız değil; Proton’da birçok kişi kendi başına harika şeyler yaptı ve bunlardan bazıları geniş çapta yayıldı. Ancak şirketin tamamını yeni araçlarla donatmak, henüz yatırım yapmadığımız düzeyde örgütlenme ve kaynak sağlama gerektirir. Önceki paragraftaki yazılım geliştirme yaşam döngüsü tartışmasına gelince, çoğu durumda darboğazların nerede olduğunu bile bilmiyoruz çünkü bunu bulmak için gerekli araçlara yatırım yapmadık. Geçmişte bir miktar temkinli olmak haklı olabilirdi. Bu yeni araçların en iyi nasıl kullanılacağını anlamak biraz zaman aldı ve deney yapmayı teşvik etmeye devam edeceğiz. Ancak bir kuruluş olarak bu anın gerektirdiği dönüşüme bağlı kalmanın zamanı çoktan geldi.
Peki bu sizin için, yani mühendis için ne anlama geliyor? Şöyle ki, hem inisiyatifiniz hem de sorumluluklarınız genişledi. Yalnızca işin yapılmasından sorumlu değilsiniz; artık nasıl yapıldığını da sahipleniyorsunuz ve bu nedenle sürekli optimizasyondan ve maksimum otomasyondan (ve bu iyileştirmeleri meslektaşlarınızla paylaşmaktan) sorumlusunuz; Proton’da başarı bir takım oyunudur. Kendi başınıza hayata geçiremeyeceğiniz gerekli iyileştirmeleri işaretlemek ve üst makamlara iletmek de sizin sorumluluğunuzdadır. Proton ise 2. aşamayı geçmek ve yapay zeka devriminin potansiyelini tam olarak gerçekleştirmek için gereken kritik yatırımları organize edecek ve kaynak sağlayacaktır.
İşin özü, yeni bir dünyadayız. “Programlama” öldü. Mühendislik ölmedi, uzmanlık da ölmedi. Eski işiniz artık yok. Bir yapıcı olarak yeni işiniz, fırsatı yakalarsanız şimdiye kadar yaptığınızdan daha fazlasını yapmanıza ve daha fazla etki yaratmanıza olanak tanıyacak. Proton da bunu yapmanız için gereken ortamı hazırlayacak; önümüzdeki günlerde ve haftalarda bu çabalar hakkında daha fazlasını duyacaksınız. Deney dönemi devam ediyor, ancak harekete geçme zamanı şimdi. Gelecek burada; onu kendimizin yapalım.
Kapak görseli: Bernard Leonardo
Instagram: @dranreboel
Web sitesi: https://dranreboel.myportfolio.com/work






