Met systemen voor leeftijdscontroles is er geen pasklare oplossing.
Onderzoek suggereert(nieuw venster) dat geen enkele methode kinderen effectief beschermt en tegelijkertijd een balans biedt tussen zorgen over privacy en toegang tot informatie, maar er is een weg vooruit. Het toepassen van een breed scala aan gezond verstand-maatregelen, inclusief ouderlijk toezicht en educatie over digitale geletterdheid, kan een lange weg gaan in het helpen beschermen van kinderen tegen mogelijk schadelijke inhoud, terwijl rekening wordt gehouden met privacyrechten en de genuanceerde manieren waarop jongeren het internet gebruiken.
Op attributen gebaseerde verificatie
Het is niet bepaald een alternatief voor leeftijdsverificatie, maar voorstanders van op attributen gebaseerde verificatie beweren dat het een veiligere en meer privé methode biedt om de leeftijd van een gebruiker te verifiëren. Dat komt omdat het alleen verifieert wat nodig is, zoals het vereisen van een zelfverklaarde leeftijdscategorie in plaats van een overheids-ID. Maar het heeft zijn beperkingen. Voornamelijk kan elke methode die afhankelijk is van zelfverklaring eenvoudig worden omzeild. Het lost ook het probleem van de privacy van persoonsgegevens(nieuw venster) niet op, omdat het websites niet verhindert om aanvullende informatie te verzamelen, zoals de IP-adressen van gebruikers.
Op attributen gebaseerde leeftijdscontroles slaan echter gegevens op het apparaat van de gebruiker op. Dit beperkt het aantal mensen met toegang tot de privégegevens van een gebruiker en vermindert de risico’s op cyberaanvallen die door andere methoden voor leeftijdscontrole worden gevormd.
Zero Knowledge Proofs
Net als op attributen gebaseerde verificatie, biedt een zero knowledge proof (ZKP) een manier voor websites en apps om de leeftijd van een gebruiker te verifiëren zonder dat de gebruiker expliciet persoonlijke gegevens over diens identiteit hoeft te delen. Maar ZKP is geen alternatief voor leeftijdsverificatie(nieuw venster); het is eerder een cryptografische tool die websites en apps in staat stelt om informatie over de betreffende gebruiker te verifiëren zonder aanvullende informatie over de gebruiker te verkrijgen.
In 2025 heeft Google de integratie van ZKP(nieuw venster) binnen Google Wallet aangekondigd om leeftijdsverificatie in meerdere apps te bieden. Het techbedrijf zei dat het ZKP zou blijven gebruiken met bestaande partners, zoals Bumble, om de leeftijden van gebruikers te verifiëren zonder hun identiteiten te onthullen.
Age-Appropriate Design Code
Het wetsvoorstel van het Electronic Privacy Information Center voor de Age-Appropriate Design Code (AACD) is ontworpen als alternatief voor de toename van wetgeving inzake leeftijdsverificatie. De AACD geeft kinderen de controle over hun online ervaringen(nieuw venster), terwijl techbedrijven worden verplicht hun programma’s te evalueren op functies die kinderen het risico op dwangmatig gebruik laten lopen.
Daarnaast zou de AACD deze bedrijven verbieden programma’s met risicovolle functies te implementeren, en zou het transparantie bieden in verslavende ontwerppraktijken.
In tegenstelling tot wetgeving inzake leeftijdsverificatie, legt de AACD de verantwoordelijkheid bij de fabrikanten van deze technologische platforms, in plaats van de gebruikers die ze uitbuiten, waardoor problemen rond privacy en persoonlijke veiligheid worden omzeild.
Ouderlijk toezicht op apparaat- en OS-niveau
Ouders en kinderen kunnen samenwerken aan een oplossing die het beste aan hun behoeften voldoet. Ouderlijk toezicht op apparaat- en OS-niveau biedt een meer gepersonaliseerde benadering om te controleren wat kinderen online zien.
Ouders kunnen de apparaten van hun kinderen instellen om bepaalde inhoud te beperken of te limiteren. Controles op OS-niveau kunnen worden ingesteld om de dagelijkse schermtijd te beperken, goedkeuring te vereisen om apps te installeren, en webcontentfilters te gebruiken, maar de steeds veranderende aard van het internet betekent dat webfilters niet altijd kunnen bijbenen.
Indien gebruikt in combinatie met andere beschermende maatregelen, kunnen deze beperkingen echter fungeren als vangrails die de blootstelling van kinderen aan schadelijke inhoud verminderen zonder universele leeftijdsverificatie.
Onderzoek suggereert(nieuw venster) dat kinderen die minder schermtijd rapporteren, ook de grootste kans hebben op bovenliggende bedieningselementen voor ouderlijk toezicht op hun apparaten. Toch wordt ouderlijk toezicht onvoldoende benut, aldus de non-profitorganisatie Family Online Safety Institute(nieuw venster).
Het gebruik van bovenliggende bedieningselementen varieert sterk per type apparaat, en ze zijn nauwelijks een perfecte oplossing. Kinderen kunnen toegang hebben tot meer dan één apparaat, waardoor tijdslimieten en inhoudsfilters moeilijker te handhaven zijn.
Educatie en digitale geletterdheid
Met kinderen praten over online veiligheid kan de bovenliggende bedieningselementen voor toezicht effectiever maken.
In huishoudens die jaarlijks zes of meer gesprekken over online veiligheid rapporteerden, waren zowel ouders (de bovenliggende partij) als kinderen vaker geneigd om te zeggen dat ouderlijk toezicht kinderen effectief veilig online houdt, zo is uit onderzoek gebleken(nieuw venster).
En die offline lessen kunnen waardevolle hulpmiddelen zijn bij de bescherming van kinderen wanneer ze online zijn.
Onderzoek(nieuw venster) van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) suggereert dat educatieve programma’s en preventie van cyberpesten kunnen werken om geweld tegen kinderen online te verminderen. Programma’s die online gevaren en de preventie van offline geweld bespreken, evenals vaardigheden voor gezonde relaties, kunnen helpen om de kwetsbaarheden van kinderen voor seksueel misbruik, intimidatie en pesten aan te pakken, zo is uit een WHO-onderzoek gebleken(nieuw venster).
Bovenliggende begeleiding door ouders, ondersteuning en het vermogen om kritisch om te gaan met online inhoud beïnvloeden allemaal hoe een kind zich kan voelen over wat ze op het internet zien, zo suggereert onderzoek(nieuw venster).
De weg vooruit
Voor de bescherming van kinderen hoeft niet het hele internet te worden veranderd in een identiteitscontrolepunt. Het op grote schaal implementeren van online leeftijdscontroles worstelt met het in evenwicht brengen van legitieme zorgen over kinderbescherming en de rechten op gegevensprivacy van de gebruiker. Totdat dat evenwicht is bereikt, kunnen bestaande maatregelen kinderen helpen om vol vertrouwen op het internet te navigeren zonder bij elke stap gevoelige persoonlijke informatie prijs te geven.






